O autorze

  • dupa

Andrzej Bąk urodził sie w 1951 roku w Szczecinie, jednak jego korzenie wywodzą sie z Dzianisza-Zagród.

Gdy miał 14 lat, rodzice i nauczyciele zdecydowali, że zostanie artystą. Malarzem. Wybrali mu zawód, którego nie chciał.

W 1965 roku, nie będąc w szkole prymusem, zdał egzamin do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych. Po niespełna trzech latach nauki w LSP przerwał ją na rzecz Technikum Samochodowego. Dyplom technika samochodowego był podstawą bardziej konkretnego zawodu, w którym pracował do roku 1981. Został kierownikiem Warsztatów i Transportu.

W tym czasie założył rodzinę i rozpoczął karierę zawodową. Namalował około 15 obrazów dla siebie oraz znajomych. Z tamtych lat 7 obrazów zostało skradzionych, kilka sprzedanych, a w rodzinie zostały tylko 3.

W roku 1982 w czasie zawirowań ustrojowych Andrzej Bąk przystępuje do grona tzw. "prywaciarzy". Była to decyzja mająca na celu poprawę statusu materialnego i społecznego. Pracował w branżach: produkcyjnej, handlowej i usług budowlanych. W 1999 roku założył firmę w branży produkcyjno-przetwórczej. /.../

 Po 35 latach przerwy zaczyna ponownie malować, po tym jak w prezencie gwiazdkowym dostał komplet farb i pędzli. W czasie najbliższych trzech lat powstaje około 200 obrazów o różnej tematyce i technice malowania. Krytycy powiedzieli, że jest malarzem nieukształtowanym. Ale czym jest kształt w malarstwie?

Lubi być uniwersalnym. Nudzi i ogranicza go specjalizacja technik i tematów malarskich. Obraz musi mieć treść, formę i zachowaną między nimi równowagę. Wtedy jest piękny.

Wiekowo dojrzały. W nowym zawodzie - młody malarz. Od marca 2012 jest członkiem Zachodniopomorskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury. Nigdy nie miał własnej wystawy obrazów, jedynie kilka krótkich wystaw (jednodniowych) na różnego rodzaju festynach w Szczecinie i Schwerinie w Niemczech. Dzięki tym wystawom sprzedał 30 obrazów, które wzbogaciły prywatne kolekcje w Polsce, a także za granicą (Grecja, Niemcy, Nowa Zelandia).